2. فيلم چقدر عاشقانه بود! البته نگاهش نكردم حالا كه فهميدم كدام فيلم است (و چقدر دلم مي خواست ببينمش!) دلم مي سوزد. فكر نكنيد من هواخواه فيلم هاي هندي منشانه هستم ها! هرگز! اين فيلم عشقش افلاطوني بود... من اسمش را مي گذارم عشقي نجيب و عميق كه بيشتر شبيه يك خاطره است.... واي با آن موسيقي زيبايش كه از وقتي شروع شده بغض گلويم را گرفته. من عاشق موسيقي هاي زيبا در فيلم هستم. اكثر فيلم هاي موفق موسيقي هاي قوي داشته اند.

3. اعتماد... اين روزها خيلي درگيرش هستم. جواب اعتمادش را دادم ولي از طرف ديگر اعتماد كسي را كه هنوز هم به من اعتماد دارد زير پا گذاشتم. ديگر اسطوره نيستم! اعتماد كرده ام ولي مي ترسم. در اين روزگار به عقل و دلم شك دارم. اعتماد كرده ام يا نه؟؟؟ نمي دانم اصلا نمي دانم!!!!!!! شايد فكر مي كنم ولي كار از اعتماد گذشته است. تسبيح بنفش و ريزي كه از خواهرم كش رفتم توي دستانم مي چرخد نمي دانم انگار از او انتظار معجزه دارم. مي سپارمش به خودت!
 
4. كارنامه هم گرفتيم هيچ وقت به اندازه ي امسال از خودم ناراضي نبودم! نمره هاي تخيلي گرفتم. با معدل هاي هر ساله ام ۲ نمره تفاوت دارد!

۵. اين روزهاي "آنا كارنينا" اثر تولستوي را مي خوانم. هنوز جنگ و صلح را تمام نكرده ام. و اديسه و ايلياد هم هست... همه شان را بايد بخوانم. و به علاوه ي "حج" از دكتر شريعتي! خدا كمك كند با اين همه كتاب هاي ناتمام!

۶. براي مهتا: محيا را گرفتم مي بينمش

۷. فعلا...

سلام

اول دو كلوم حرف حساب!
چقدر دلم برايتان تنگ شده... آنقدر كه در تنگ ماهي كوچولوي قرمز شنا مي كند و ياد همه ي شما در دل من غوطه ور است.
اما نمي دانيد چقدر بي حوصله شده ام. و تنها چيزي كه مي توانم به آن فكر كنم درس است. (البته فقط در حدّ فكر كردن!!!) و اينكه استراحت كنم.
اصلا امسال عاطل و باطل بودم. با خودم گفتم بهتر است كمتر آبروي اين وبلاگ زبان بسته را ببرم. بچه ام دو سال و چند ماهش است اما مي خواهم رهايش كنم.
از هيچ كس دلگير نيستم كه در اين مدت بهم سر نزد (البته به جز بعضي از دوستاي گلم) چون خودم هم رسم ناجوانمردي را پيشه كردم و يادي از شما نكردم.
خلاصه مي گويم:
«عيدانه»
به قول آقاي نجف زاده ي عزيز با صداي پاي بهار خوش باش!
تنها گزارشي است كه من تك تك جمله هايش را به ياد دارم... آخ چه حس نوستالژي قشنگي!
دوست عزيزم!
نگذار فكرهاي بيخودي كه مي گويند «اين لحظه هم مثل لحظه هاي ديگر عمرت است و تو را به آخر خط نزديك مي كند» تو را از اين دل خوش كنك نقلي زيبا باز دارد.
خودت را از اين حس قشنگ محروم نكن. اين دلهره ي تحويل شدن سال يكي از شگفت آورترين احساس بشري است. تحول...عيد...لحظاتي كه طبيعت بزرگ تحول مي يابد. تو چرا نبايد در اين لذت سهمي نداشته باشي؟
بگذار خورشيد گونه اي ديگر بر تو بتابد. به درخت هاي جوانه زده سلام بده. آدم ها را دوست داشته باش.
اينها هستند...همين چيزهاي كوچك هستند كه به تو آرامشي بزرگ مي بخشند.

«تمام مي شوم شبي»

حالا كه اين دو سال و خورده اي را با شما گذراندم و چه خاطرات مكتوبي با هم داشتيم. چقدر اين رابطه ها زيبا بود. مي بيني؟ حتي دنياي مجازي را مي شود به يك دنياي حقيقي تبديل كرد. و من اصلا با اين حرف ها مخالفم كه اينترنت دنياي مجازي است و آدم ها همه اش به هم دروغ مي گويند. اگر هم هست من يكي به آن توجه نمي كنم.
همه تان را از صميم قلب دوست دارم. هيچ وقت از يادم نمي رويد. اگر زياد بهتان سر نزدم دلخور نشويد چون سرم شلوغتر شده. سعي مي كنم تا مي توانم سر بزنم. هر كسي دوست دارد شماره اي برايم بگذارد تا صداي قشنگتان را بشنوم. خوشحال ميشم باهاتون صحبت كنم.
در خانه ي من بر همه ي شما باز است. هوس كرديد به اين خواهر كوچتان سركي بزنيد.
اميدوارم سال سبز و زيبايي داشته باشيد.
من با شما تجربه هاي شيرين زيادي داشتم:
فاطمه قهري عزيزم از اولين دوستان وبلاگ كه خيلي با معرفته،
 آبجي سميه بزرگوار و مهربان كه منو هميشه شرمنده كرده از فعالين عرصه ي وبلاگ نويسي،
 سولماز جان كه خيلي دوستش دارم اميدوارم باز هم فعاليت هاي وبلاگ نويسيت رو ادامه بدي با قلم زيبايي كه داري،
 آقا معلم كه همه مي شناسيد آقا سهراب برادر عزيز و بزرگوار من كه خيلي چيز ها به من ياد دادند،
ياسمن عزيزم دختر گل و مهربون،
كيميا جان دلم برات تنگ شده بود ،
 شيما جان كه خيلي دلم براش تنگ شده فكر كنم اون هم وبلاگش رو رها كرد و رفت،
سعيده جان سلام گرم منو پذيرا باش،

عترت عزيزم كه اون هم ما رو خيلي زود تنها گذاشت و از وبلاگ نويسي كنار رفت... خيلي دلم برات تنگ شده،
 فرزانه ي عزيزم خيلي دوستت دارم،
سونيا دوست گلم اميدوارم منو فراموش نكني،
زهرا جان هميشه به يادت هستم،
مجهول خان كه برام مجهول ماندي در همين مدت كمي كه باهات آشنا شدم فهميدم استعداد عجيبي در نوشتن طنز اجتماعي داري موفق باشي،

و خيلي از دوستاي گلم دلم براي همتون تنگ ميشه... روي گلتون رو مي بوسم. سال سبز و پر از مهربوني و خوشي براتون آرزو مي كنم...

يه عذر خواهي هم بدهكارم... از اينكه كامنت كپي پيستي براتون گذاشتم شرمنده ام فراوان! محدوديت زمان داشتم...

خواهر كوچكتان را فراموش نكنيد!
براي شاعر شدنم آرزو كنيد...(شاعر كوچولو)
خداحافظ همين حالا!

عيد همتون مبارككككككككككككككككككككككككككككككك

حالا مهتا جان تو برو ادامه ي مطلب رو بخون

سلامممممممم
امروز سومين ساليه كه جشن تولدمو با شما مي گيرم.
و هفدمين ساليه كه از ورودم به اين دنيا مي گذره.بزرگ شدن حس زيباييه ولي دور شدن از كودكي تلختر از اونيه كه فكرشو مي كني. الان شايد خيلي هاتون دوست داريد تو سن و سال من باشيد. نمي دونم... مدرسه بريد. نوجوان باشيد.

از آبجي سميه عزيزم تشكر مي كنم كه تولد منو به ياد داشت و خيلي خوشحالم كرد. روي ماهتو از دور مي بوسم...
همين طور همه ي شما دوستاي عزيزم...

مخصوصا مهتا جونم كه خيلي دلم براش تنگ شده.

حالا شيريني تولد من چند تا آرزوي ناقابله :

*براي نمردن كودكي هايت آروز مي كنم.
*براي اينكه هميشه در روز تولدت ياد سال هاي زيبايي بيفتي كه زندگيت را با آنها گذرانده اي آرزو مي كنم.
*آرزو مي كنم كه هيچ وقت لبخند هايت تلخ نباشد.خنده هايي از ته دل برايت آرزو مي كنم.
*آرزو مي كنم دوستاني داشته باشي كه تو را به مسير خوشبختي راهنمايي كنند.
*آرزو مي كنم سلامت باشي و در برابر ناتواني هايت صبر و استقامت داشته باشي.
*آرزو مي كنم روزي نيايد كه هيچ كس روز تولدت را بهت تبريك نگه.
*************************************************************
حالا كه اينقدر دعاهاي قشنگ براتون كردم. همتون يك صلوات به نيت يك مريض بفرستيد.
«اللهم صل علي محمد و آل محمد»
خدا انشاءالله شفايش بدهد.
*************************************************************
مي دوني كه يه ضد حال اساسي چيه؟
اينه كه تا دو روز قبل از تولدت يه خوابي ببيني كه تعبيرش فرارسيدن اجل باشه.
من دو روزه خوابي مي بينم كه هر دو مثل هم مي مونن. با تعبير اينكه اجلم فرارسيده.
اگه ديدي خبري از من نيست يه فاتحه بفرستيد.
البته شب جمعه هست براي خوشحالي ارواح صلوات...
تازه ضد حال اساسي ديگه اينه كه تو روز تولدت امتحان آخرتو خراب كني...
يه ضد حال اساسي تر اينه كه از مدرسه بياي خونه ببيني كه لوله هاي آب تركيده و خانه ي همسايتون رو آب برداشته... خدا رحم كرده ما زير پامون خالي نشده.

**************************************************************
حالا يه شعر براي تولدم...

« از دريچه ي گوش هاي من ...
صداي باد مي آيد
كلاغ هاي وحشي
چون مرده خواري پست
درخت مرده را هجوم مي برند
آن سوي ديوار چه خبر است؟
پوست من از سرما
منبسط شده است
و از درون مي سوزم
و لذت از دهانم
بيرون مي ريزد
طفل كوچك من
براي هفدهمين بار زاييده مي شود
اين جنين روز به روز پيرتر
و پوستش در بطن زمين چروكيده مي شود
زمستان است
و من...
دوباره شبيه «جنازه اي خوشبخت»
شبيه دختري «در آستانه ي فصلي سرد»
به گور خويش فرو مي روم
و با نويد ولادت
ايمان مي آورم به آغاز فصل سرد...
ايمان مي آورم به آغاز زندگي...»

                       خودم

پ.ن: راستي تو او را شناخته اي؟

هوا سرد شده است. و من دوباره جاني تازه را در خود احساس

مي كنم. سرما خوردن را دوست دارم. چون زمستان ها سراغم

مي آيد. وقتي بيرون رفتم و ديدم سرما دارد در بدنم نفوذ مي كند،

 يك نفس عميق كشيدم. و اين زيباترين تنفس زندگيم بود. خورشيد

 را در زمستان دوست دارم. آدم ها را در زمستان بيشتر دوست دارم.

اصلا  ثانيه هايم را به اميد آمدن زمستان مي گذرانم.
نمي دانم چرا آدم ها اينقدر عجله دارند. دكتر كه مي رفتم، توي خيابان

 همه  داشتند مي دويدند. به ساعتشان نگاه مي كردند... اما زمان

 براي من كش مي آيد.
                                                                                                                در امتداد يك خيابان دراز بوديم و در انتهاي آن يك گنبد فيروزه اي رنگ      

 زيبا مي ديدم. دوست دارم آن گنبد را در يك گوي مي انداختم و براي

خودم نگه مي داشتم. اما ماشين پيچيد به طرف ديگر و گنبد فيروزه اي

 ناپديد شد.
پني سيلين، آنتي بيوتيك، ويتامين ث، استامينوفن، سرماخوردگي ،

شربت سرفه و چند تا قرص ديگر را بايد بخورم. چقدر از قرص بدم مي آيد...
                                                                                                           هنوز موفق نشدم كه زير باران راه بروم و هروقت مي آيد من در خانه هستم.
                                                                                                            پنجره را باز مي كنم، نفس عميقي مي كشم. و بوي باران و خاك

و گرد و غبار و دود و هر چيز ديگر را با هم فرو مي كنم. لذت زندگي

يعني اين. نفس بكش... باران مي آيد. چقدر حس زمستان قشنگ است.

صداي خس خس بخاري كوچك آدم را ياد شب يلدا مي اندازد.
هنوز باران مي آيد...
ببار...
ببار....

صد سال تنهايي را ورق مي زنم. انسان ها چقدر تنهايند.
هر چقدر فكر مي كني دو و برت شلوغ است تنهاتري. هر چقدر عاشقتري هم تنهاتري....
تازگي ها همه چيز برايم تكراري است. منتظر يك واقعه ي بزرگ هستم. نمي دانم كي مي آيد. اما مي آيد...

سرگرداني خيلي بد است.
من سرگردانم...

پ ن1: اين روزها بود كه قيصر امين پور از ميان ما رفت. روحش شاد. يادش گرامي. شعرهايش جاودانه...

پ ن2: در انتخاب وبلاگ برتر در قسمت نوشته هاي شخصي اگر قابل مي دانيد منتظر راي شما هستم. D:

پ ن3:   همه قبيله ي من عالمان دين بودند
            مرا معلم عشق تو شاعري آموخت

دو ماه پيش هم دختر دايي خوشگل من دنيا اومد. كه 8 سال منتظر اومدنش بوديم. اين هم عكس هستي:

تكرار مي كني جواب سلام را

دست تو را براي چه بسته است زندگي؟

مي بندي اين فكر خراب عوام را

با من بگو نگاه دوم براي چيست؟

معني كن اين علاقه يا فعل حرام را

سوگند مي خورم به رگ هاي ملتهب

من مي كشم زمانه ي بي مرام را

الفاتحه... بخوان سرود مرا بخوان

اثبات مي كنم در اين عالم دوام را

شايد من  تا مدتي طولاني وب نويسي نكنم. گفتم كه بگم نگيد من بي معرفتم. سعي مي كنم بهتون سر بزنم.

هميشه به يادتون هستم...

تا يه روزي...

خدانگهدار!

                                                                                                    مائده هاي زميني
                                                                                                           آندره ژيد 

*************************************************************************

«ولادت تنها نويد بخش زمينيان مبارك باد»
 
دوستان عزيزم زيباترين لحظه ها را براتون آرزو مي كنم. اميدوارم هر روزتان عيد باشد.
يادمان باشد:
انتظار آن نيست كه تمام روز را با چشمي اشكبار آمدن منجي خويش را طلب كنيم. آمدن منجي يعني بر پا شدن تمام خوبي ها در جهان. اگر هر كدام به خودسازي روي آوريم،مطمئن باشيد كه روز به روز به آن روز موعود نزديك مي شويم.

جمله اي بود كه خيلي از مردم به اين نتيجه رسيده اند. بهتره كمي دولت آقاي احمدي ن‍‍‍‍ژاد را بررسي كنيم:

1. زمين هاي 99 ساله خوب يا بد؟
اكثر كساني كه اسمشون براي اين زمين ها در اومده با شرط و شروط هاي بدي كه دولت گذاشته ترجيح داده اند قيد اين زمين ها را بزنند.

2. شهريه هاي در حال افزايش!!!!!!!
علاوه بر اينكه شهريه دانشگاه ها سر به فلك مي كشه، حالا ديگه شهريه مدارس نمونه دولتي و غير انتفاعي و ... هم شش برابر شده. باور كنيد با اين اوضاع اكثرا ترجيح مي دهند درس و مدرسه را ببوسند و بگذارند كنار.

3. برق ، آب ، گاز، بنزين...  چرا تعرفه هاي اينقدر زياد شده؟
ييهو چشمت مي افته به قبض گاز ميگي وا!!!!!!! مگه زمستون بوده و ما خبر نداشتيم. بعد مي بيني شونصدهزار تومان بدهي گذشته داري. بعد تازه دو زاريت مي افته كه نكته اي يادداشت فرموده اند كه تعرفه فلان به تعرفه فلان تغيير كرده. برق هم كه نداريم. كجاست انرژي هسته اي ما؟؟؟؟؟؟؟؟؟  بنزين هم كه هنوز ادامه داستان ...

4. آدم اخبار مي بينه. از مجلس محترم. اگه يه كم دقت كنيد. متوجه ميشيد كه نصف مجلس در حال اس ام اس بازي هستند!!!!

5. كنكور معلوم نيست كه حذفه يا حذف نيست. اصلا ما تكليفمون چيه كه سال اول اين تصميم گيري جديد هستيم؟ نظام آموزشي چرا انقدر بي برنامه است؟

6.چرا مواد غذايي اينقدر گران هستند؟
7.چرا كشورمان اينقدر در هم و بر هم است؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
آقاي احمدي نژاد چرا؟